MOMIFICACIONES

squared heads in crescendo

O CANON #55

leave a comment »

Bob Brozman

Bob Brozman

Bob Brozman (New York, 1954 – Santa Cruz, California, 2013), etnomusicologo e mestre, antropólogo, investigador e guitarrista total. A súa viaxe musical vai dende o jazz primitivo ou o blues máis clásico do sur dos Estados Unidos (onde pasou grandes tempadas estudando e tocando cos vellos bluesman) ata os sons e ritmos de Xapón, India, a illa de Reunión ou Papúa Nova Guinea. Houbo e haberá poucos coma el.

Esta é Death come creeping, interpretada co resófono nacional barítono Tricone diseñado por el.

A foto é do flickr de musicastrada.

Advertisements

Written by Javier

Abril 27, 2013 at 9:33 am

Publicado en guitarristas

Tagged with , ,

O CANON #54

leave a comment »

richie havens

Hai un par de días, cando souben pola prensa do pasamento de Richie Havens, atopei no seu web estas letras que escribiu un día e que agora traduzo:

“Aprendín a tocar para poder cantar as cancións que oía no Greenwich Village a finais dos 50 e a principios dos 60. Eran dunha clase diferente ás que cantaba en Brooklyn cos meus amigos. Había cancións que me facían pensar, e mesmo confirmaban moitas das miñas teorías sobre o ser humano e o que se supón que teríamos que ser. Entón quixen aprender rápido porque quería que os meus amigos de Brooklyn oíran esas cancións; pensei que sentirían o mesmo ca min. E moitos fixérono.

Ao longo dos anos, moreas de rapaces pregúntanme se ensino a tocar a guitarra. Estar na estrada dende 1967 ata agora mesmo fixo que non tivera tempo, así que esta páxina vai dedicada a tódolos mozos que desexan cantar as súas propias cancións nun par de días. Como na maioría das que nos gustan tócanse moi poucos acordes, ti deberías principiar só polas cancións que amas. Ese é o camiño máis rápido que atoparás.”

Richie Havens (Brooklyn, 1941 – Jersey, 2013) fíxose famoso por ter a oportunidade de abrir o festival de Woodstock no ano 1969, onde tocou e tocou entre aplausos do público ata que quedou sen cancións. Eu lembrareino pola súa paixón pola música e polo seu xeito intenso, primitivo e gozoso de tocar a guitarra. Se alguén merece o calificativo de honesto (1), tantas veces empregado á lixeira no eido da música popular, é el.

Esta canción é unha versión do Here comes the sun de George Harrison de 1971.

A foto é de Erika Goldring.

(1) (Segundo o diccionario da Real Academia Galega)

Honesto -a: adx.1. [Persoa] que non engana os demais nin se aproveita deles. Unha persoa honesta non se beneficia a costa dos demais. (sin). fiucego, honrado, leal, legal.

Written by Javier

Abril 24, 2013 at 7:04 pm

CALLES #12

leave a comment »

Peirao en Arklow

Peirao en Arklow

[…] And as we walked

through the streets of Arklow,

in a drenching beauty,

rolling back ‘til the day.

And I saw your eyes,

they was shining,

sparkling crystal clear.

And our souls were clean

and the grass did grow […]

No mes de outubro de 1973, física e mentalmente esgotado, Van Morrison (Belfast, 1945) viaxa a Irlanda para unhas longas vacacións. É a primeira vez que volta a casa dende que en 1966 fixara a súa residencia nos Estados Unidos. Daquela, o prodixioso músico namorado da ampla tradición americana do rythm & blues e do soul xa é dos máis influentes do momento. Pola contra, no eido persoal non son bos días. Logo dun tumultuoso matrimonio vén de divorciarse de Janet Planet, a musa a carón da que acadara algún dos seus cumios, como Astral weeks ou Moondance. Neses días de calma e reflexión no seu país compón unha presa de cancións que edita en 1974 co nome de Veedon fleece, un dos álbums máis fondos e poeticamente intensos da súa carreira. Streets of Arklow é unha desas cancións, que fala dunha pequena vila ao sur de Dublín asomada ao mar de Irlanda. Escoitándoa parece evidente que naqueles días nos que pasaba páxina a un significativo anaco da súa vida, Arklow foi para Van the Man unha especie de paraíso.

A foto do peirao pertence ao flickr de KordovanikBronislav.

Written by Javier

Abril 22, 2013 at 3:50 pm

Publicado en calles

Tagged with ,

PAN

leave a comment »

Israel. Carmel Vic, 1958. Casa de inmigrantes, Pan e mesa. Foto de Erich Hartmann

Israel. Carmel Vic, 1958. Casa de inmigrantes. Pan e mesa. Foto de Erich Hartmann

 

A beleza de facelo e dalo

cada día,

igual co pan fresco.

Un amor feito por min

pra dalo a diario.

Amor cotián,

recén saído

do forno.

Soño con iso agora:

con facelo amor cada día

e dalo, miudo,

envolto nun pra sempre

murmurado na túa caluga.

 

A foto é de Erich Hartmann.

Written by Javier

Febreiro 25, 2013 at 6:34 pm

Publicado en poesía

Tagged with

AS PONTES DE NEW YORK #6

leave a comment »

Ós pés do Manhattan bridge

Dende os pés do Manhattan bridge

O Manhattan bridge en foto de Vivienne Gucwa. 

Written by Javier

Febreiro 25, 2013 at 5:54 pm

Publicado en pontes

Tagged with ,

O CANON #53

leave a comment »

Nick Curran

Nick Curran

Nick Curran ( 1977 – 2012), o guitarrista salvaxe. A súa guitarra é un lume que mestura rockabilly clásico, R & B e punk.

Esta é Kill my baby.

A foto é de Gran Maestro H.

Written by Javier

Xaneiro 6, 2013 at 4:49 pm

Publicado en guitarristas

Tagged with

AMERICAN BEAUTY #20

leave a comment »

Xmas Tree In A Living Room In Levittown, Long Island, 1963.

Xmas Tree In A Living Room In Levittown, Long Island, 1963.

 

every lake has a house

& every house has a stove

& every stove has a pot

& every pot has a lid

& every lid has a handle

& every handle has a stem

& every stem has an edge

& every edge has a lining

& every lining has a margin

& every margin has a slit

& every slit has a slope

& every slope has a sum

& every sum has a factor

& every factor has a face

& every face has a thought

& every thought has a trap

& every trap has a door

& every door has a frame

& every frame has a roof

& every roof has a house

& every house has a lake

 

Every lake… é un poema de Charles Bernstein ( New York, 1950) contido en Girly man (The University of Chicago Press, 2006).

A foto é de Diane Arbus (New York, 1923 – 1971)

Written by Javier

Decembro 22, 2012 at 3:56 pm

%d bloggers like this: